Przemoc w rodzinie

Przemoc w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób (...), w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą (art. 2 pkt. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie). Przemoc w rodzinie jest przestępstwem ściganym przez prawo, zjawisko to występuje we wszystkich grupach społecznych niezależnie od poziomu wykształcenia czy sytuacji materialnej, rzadko bywa jednorazowym incydentem – jeżeli nie zostanie podjęte stanowcze działanie wobec sprawcy przemoc się powtórzy.

            Na pojawienie się przemocy wpływa wiele czynników – należy jednak pamiętać, że jedynie zwiększają one prawdopodobieństwo wystąpienia przemocy i nie stwierdzono, by między nimi a omawianym zjawiskiem istniała zależność przyczynowo–skutkowa:

  1. dziedziczenie wzorca przemocy – dzieci wychowujące się w rodzinach, w których krzywdzi się bliskich, przyswajają sobie zachowania dorosłych, których są świadkami lub ofiarami, uczą się, że przemoc to najlepszy i najbardziej skuteczny sposób rozwiązywania konfliktów,
  2. uzależnienie i nadużywanie alkoholu lub środków psychoaktywnych – wielu sprawców przemocy krzywdząc swoich bliskich znajduje się pod wpływem środków odurzających (alkoholu lub narkotyków), które osłabiają kontrolę własnych zachowań zwiększają prawdopodobieństwo reagowania złością i gniewem na trudności i niepowodzenia życiowe, zaburzają ocenę sytuacji i mogą powodować błędną interpretację zachowań innych osób – nadużywanie alkoholu nie jest ani koniecznym, ani wystarczającym warunkiem stosowania przemocy, ale można zauważyć współwystępowanie tych zjawisk,
  3. środowisko społeczne – istotnym czynnikiem sprzyjającym występowaniu przemocy jest stres spowodowany aktualną sytuacją socjalno–ekonomiczną rodziny. Frustrację mogą wywołać takie problemy jak bezrobocie, kłopoty finansowe, mieszkaniowe, czy zdrowotne, często te problemy nawarstwiają się, co z kolei może sprzyjać pojawieniu się przemocy w rodzinie.

 

Warto pamiętać, że nie ma jednej przyczyny przemocy w rodzinie, dochodzi do niej w wyniku złożonych interakcji pomiędzy czynnikami społecznymi, kulturowymi i psychologicznymi.

 

Cechy charakterystyczne przemocy

 

  1. intencjonalność – jest zamierzonym działaniem człowieka, ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie osoby,
  2. nierówność sił – w relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą, ofiara jest słabsza, a sprawca silniejszy,
  3. naruszanie praw i dóbr osobistych – sprawca wykorzystuje swoją przewagę i narusza podstawowe prawa ofiary (prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku),
  4. powodowanie cierpienia i bólu – sprawca naraża zdrowie ofiary na poważne szkody, również zagrażające jej życiu, doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.

 

Rodzaje i formy przemocy

 

Rodzaj

Przykładowe formy zachowań

fizyczna

popychanie, uderzanie, wykręcanie rąk, duszenie, kopanie, spoliczkowanie, uszkodzenia ciała (zasinienia, zadrapania, krwawienia, oparzenia)

psychiczna

izolacja, wyzwiska, ośmieszanie, groźby, kontrolowanie, ograniczanie kontaktów, krytykowanie, poniżanie, demoralizacja, ciągłe niepokojenie

seksualna

przedmiotowe traktowanie drugiej osoby w celu zaspokojenia własnych potrzeb seksualnych, zmuszanie do nieakceptowanych przez drugą osobę praktyk i zachowań seksualnych

ekonomiczna

uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie dostępu do wspólnych środków finansowych i dóbr materialnych, niezaspokajanie materialnych potrzeb rodziny

zaniedbanie

niezaspokajanie podstawowych potrzeb emocjonalnych i fizycznych przez opiekuna prawnego dziecka tj. odrzucenie emocjonalne dziecka, brak zainteresowania jego rozwojem, sytuacją życiową, problemami, a także stanem zdrowia, czy higieną, niezaspokajanie potrzeb żywieniowych i związanych z ubiorem


Osobie dotkniętej przemocą w rodzinie udziela się bezpłatnej pomocy, w szczególności w formie:


  1. poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego,
  2. interwencji kryzysowej i wsparcia,
  3. ochrony przed dalszym krzywdzeniem, przez uniemożliwienie osobom stosującym przemoc korzystania ze wspólnie zajmowanego z innymi członkami rodziny mieszkania oraz zakazanie kontaktowania się i zbliżania się do osoby pokrzywdzonej,
  4. zapewnienia osobie dotkniętej przemocą w rodzinie bezpiecznego schronienia w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie,
  5. badania lekarskiego w celu ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydania zaświadczenia lekarskiego w tym przedmiocie (...)

 

Cykl przemocy w rodzinie

 

Przemoc w rodzinie najczęściej nie jest jednorazowym incydentem, jeśli raz doszło do takiej sytuacji, gdy ktoś przekroczył tą granicę w kontaktach z bliską osobą, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że powtórzy się to po raz kolejny. Zaobserwować można, iż przemoc powtarza się w dość charakterystycznym schemacie, zjawisko to zostało nazywane cyklem przemocy, w którym wyróżnić można 3 następujące po sobie fazy:


  1. faza narastania napięcia – pozornie wszystko wydaje się w porządku, ale w relacjach między partnerami odczuwa się stałe napięcie, jakby coś miało się wydarzyć; sprawca jest rozdrażniony, łatwo wpada w złość, jest pełen pretensji i uszczypliwości, jednocześnie przerzucając odpowiedzialność za taki stan rzeczy na partnera lub partnerkę. Ofiara stara się tak zachowywać, by uspokoić sprawcę, spełniać jego życzenia i zachcianki, czuje się winna powstałej sytuacji, usprawiedliwia sprawcę, jest cały czas spięta i zdenerwowana, gdyż wie, że wszystko co zrobi lub co powie, może być pretekstem do wybuchu złości i agresji partnera.
  2. faza ostrej przemocy – wzbierające napięcie eksploduje, powoduje wybuch emocji, często zupełnie niekontrolowany, wybuch często jest nieadekwatny do przyczyny, którą podaje sprawca i niewiele ma z nią wspólnego, osoba krzywdząca jest wówczas agresywna wobec członków rodziny, niszczy sprzęty. To właśnie po akcie gorącej przemocy kobiety najczęściej podejmują decyzję o szukaniu pomocy, wzywają policję, ujawniają przed rodziną całą sytuację. Ofiary przemoc decydują się wówczas na rozstanie z partnerem, wyprowadzce do rodziny, grożą rozwodem, sprawą karną.
  3. faza miodowego miesiąca – chęć zadośćuczynienia i zapobieżenia konsekwencjom, o których informował partner lub partnerka (sprawa rozwodowa, sprawa karna) powoduje, że sprawca okazuje skruchę, angażuje się w naprawienie wyrządzonych szkód, obiecuje poprawę, składa deklaracje zmiany, jednocześnie usprawiedliwiając siebie („nie wiem co we mnie wstąpiło”, „wiesz, że mam stresującą pracę”, „chyba za dużo wypiłem i nie wiedziałem co robię”). Sprawca zaczyna zachowywać się w taki sposób, iż ofiar wierzy w to, że przemoc nigdy się nie powtórzy, sytuacja w związku poprawia się na tyle, że zaczyna przypominać tę z początku znajomości. Ponieważ sprawca bardzo się stara, ofiara chce to docenić, wierzy, że może być dobrze – pozwala się przeprosić, wraca do domu, wycofuje sprawy sądowe. Faza ta daje kobiecie złudną nadzieję, wierzy ona głęboko, że skoro teraz jest dobrze, to może już tak być na zawsze.

 

Przedstawione powyżej fazy następują kolejno po sobie, w każdym następnym cyklu faza miodowego miesiąca jest coraz krótsza i mniej „sielankowa”. Doświadczenie uczy sprawcę, że tak naprawdę nie musi się tak bardzo starać, ponieważ ofiara nie realizuje swoich zamierzeń, tym samym u sprawcy wzrasta poczucie bezkarności, a u ofiary poczucie winy, bezradności i bezsilności.

 

Poniżej przedstawiono graficzny zapis omawianego cyklu przemocy w rodzinie

 

fazy



Sytuacja psychologiczna dorosłej osoby doznającej przemocy w rodzinie

 

Tragizm sytuacji ofiary przemocy w rodzinie polega przede wszystkim na tym, że jest ona krzywdzona przez osobę najbliższą, którą kocha, jest krzywdzona w swoim domu, który powinien dawać jej poczucie bezpieczeństwa i być azylem. Osoba krzywdzona poddawana jest szeregom zabiegów – celowych i systematycznych, które mają zmienić jej przekonania, postawy, uczucia, potrzeby, by działały zgodnie z oczekiwaniami sprawcy – takie zachowanie wobec drugiej osoby w psychologii nazywa się „praniem mózgu”. Zachowania, o których mowa wyżej można zaobserwować w relacji sprawcy z ofiarą. Sprawca doprowadza do tego, że osoba przez niego krzywdzona zrywa kontakty z rodziną, przyjaciółmi, skupia swoje myśli i zachowania na jego osobie – cokolwiek powie lub zrobi najpierw rozważy to pod kątem tego, co o tym sądzi sprawca, wygłasza jego poglądy, ubiera się tak jak on sobie życzy.

 

Technika

Formy zachowań

izolacja

stopniowe pozbawianie ofiary kontaktów z innymi ludźmi, odcinanie od potencjalnego źródła wsparcia, podsłuchiwanie rozmów, czytanie e-maili, smsów, listów, zachęcanie do rezygnacji z pracy, zniechęcanie do kontaktów z koleżankami, wyrażanie niezadowolenia z wizyt rodziny, inicjowanie i prowokowanie kłótni i nieporozumień z członkami rodziny oraz przyjaciółmi osoby krzywdzonej

poniżanie i degradacja

sprawca staje się dla ofiary podstawowym źródłem informacji na jej temat, przedstawia ją w krzywym zwierciadle, wyśmiewa, poniża, degraduje, deprecjonując jej wartość we wszystkich sferach życia – jako żony/męża, matki/ojca, pracownika, partnerki/partnera seksualnego

monopolizacja uwagi

zanim cokolwiek ofiara przemocy zrobi, pomyśli, powie, wygłosi pogląd, rozważy to pod kątem upodobań sprawcy, zastanowi się czy jest to zgodne ze zdaniem sprawcy; zanim się ubierze, pomyśli czy ten strój odpowiadałby sprawcy, zapyta o zgodę na wyjście z domu, ugotowanie obiadu rozważy pod kątem potraw, które lubi sprawca – ofiar boi się uczynić cokolwiek, co mogłoby stanowić przyczynę niezadowolenia sprawcy, stara się przewidywać jego potrzeby

doprowadzanie

do wyczerpania

ograniczanie snu, posiłków, wypoczynku, wymuszanie nieakceptowanych praktyk seksualnych

wywoływanie lęku

grożenie ofierze lub jej bliskim, poniżanie, ośmieszanie – sprawca przekonuje ofiarę o swoich wpływach, mądrości i zaradności („nikt Ci nie uwierzy”, „załatwię Cię”), grozi odebraniem dzieci, wmawia ofierze niepoczytalność („jesteś wariatką/wariatem”, „powiem wszystkim, że jesteś chora/chory psychicznie”)

naprzemienność

kary i nagrody

Ofiara nie jest w stanie przewidzieć, kiedy zostanie ukarana, a kiedy nagrodzona za swoje zachowanie, podobnie jak faza miodowego miesiąca w cyklu przemocy, tak i naprzemienność kar i nagród opóźnia szukanie pomocy, utrudnia realną ocenę jej sytuacji rodzinnej, daje złudną nadzieję

         

Omówione wyżej techniki „prania mózgu” mogą powodować u osoby doznającej przemocy podporządkowanie, bezradność, utratę poczucia własnej wartości, rezygnację z własnych poglądów, bezkrytyczne przyjmowanie rzeczywistości stworzonej przez sprawcę.

           

Sytuacja przemocy domowej nie jest normalną sytuacją, to sytuacja chronicznego stresu, napięcia, cierpienia, lęku, bezradności, poczucia braku wpływu na własne życie. Specyfika przemocy w rodzinie polega właśnie na tym, że osoba która jej doświadcza traci swoją moc sprawczą i siłę wewnętrzną, sprawca obezwładnia ją psychicznie i emocjonalnie.          

U osób, które doświadczają przemocy domowej zaobserwować można tzw. syndrom wyuczonej bezradności, który polega na tym, że w toku zdobytych doświadczeń nabierają one przekonania, że nic nie jest w stanie zmienić sytuacji, w jakiej się znajdują. Bierna postawa nie jest cechą osobowości tych osób, często funkcjonują one dobrze w innych aspektach życia, są aktywne, zaangażowane, są dobrymi pracownikami. Osoba krzywdzona początkowo podejmuje różne kroki, aby zatrzymać przemoc, rozmawia z partnerem, mówi bliskim o swojej sytuacji, a nawet szuka profesjonalnej pomocy. Kiedy podjęte próby zmiany sytuacji nie przynoszą spodziewanych efektów (np. umorzenie sprawy karnej z powodu braku wystarczających dowodów, postawa bliskich, którzy nie chcą wtrącać się „życie innych”) ofiara przemocy nabiera przekonania, że cokolwiek zrobi, to i tak nie zmieni swojej sytuacji. Sprawca wzmacnia się wówczas w swoim poczuciu bezkarności, a ofiara w poczuciu niemocy – wie, że jest krzywdzona, źle traktowana, jednak nie jest w stanie zmotywować się do działania.

           

Bardzo często ofiara nie jest w stanie zrezygnować z trudnego związku i z tego, w co zainwestowała tak dużo pracy, czasu i energii. Zdziwienie budzi fakt, że trwa ona w związku, który przynosi jej tak wiele cierpienia, w którym jest upokarzana i nie respektuje się jej praw. Ofiara przemoc często żyje nadzieją, że będzie lepiej, dlatego też inwestuje w ten związek. Ma poczucie, że poprawa sytuacji zależy właśnie od niej, natomiast im więcej się stara i wkłada w to działanie energii, tym trudniej jej odejść od partnera. Mechanizmy przemocy pokazują, że sytuacja ofiary przemocy domowej nie jest taka, jak się pozornie wydaje – to nie wola, czy skłonności masochistyczne powodują, że osoba ta trwa w toksycznym dla niej związku, mimo wciąż doznawanych szkód. Mechanizmy przemocy „oplatają ofiarę niczym pajęczyna”, z której bez wsparcia z zewnątrz bardzo trudno się wydostać.

            

Każda osoba, która doświadcza przemocy w rodzinie powinna wiedzieć, że prawo zabrania stosowania przemocy i krzywdzenia swoich bliskich. Jeżeli Ty lub ktoś z Twoich bliskich jest ofiarą przemocy ze strony osoby najbliższej, nie należy wstydzić się prosić o pomoc. Prawo stoi po Waszej stronie. Doznając takich zachowań powinno się jak najszybciej powiadomić policję, dzwoniąc na numer 997 lub 112 a także prokuraturę.


W przypadku zgłoszenia sytuacji stosowania przemocy i krzywdzenia swoich bliskich policjant ma obowiązek:

  1. zapewnienia bezpieczeństwa zgodnie z art. 15a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji — policjanci, wykonując czynności, mają prawo zatrzymywania sprawców przemocy w rodzinie stwarzających bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego);
  2. przekazania informacji o interweniujących policjantach (stopień, imię i nazwisko oraz numer identyfikacyjny policjantów, nazwa i siedziba jednostki, w której pełnią służbę);
  3. przekazania, na wniosek sądu lub prokuratury, dokumentacji policyjnej jako dowodów w postępowaniu;
  4. uczestniczenia, na wniosek sądu, jako świadkowie w sprawie karnej.

Dziennik Ustaw Nr 209 — 12277 — Poz. 1245

 

Prokurator w toku postępowania przygotowawczego ma prawo do:

  1. oddania podejrzanego pod dozór Policji z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzonym;
  2. oddania podejrzanego pod dozór Policji zamiast zastosowania tymczasowego aresztowania, pod warunkiem że oskarżony w wyznaczonym terminie opuści lokal zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym oraz określi miejsce swojego pobytu;
  3. nakazania podejrzanemu opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym — jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa groził.

 

Polskie prawo ściga sprawców przestępstw przeciwko osobom bliskim za:

  1. znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny — art. 207 k.k.;
  2. uderzenie człowieka lub naruszenie jego nietykalności cielesnej w inny sposób — art. 217 k.k. (ściganie przestępstwa odbywa się z oskarżenia prywatnego);
  3. pozbawienie człowieka wolności — art. 189 k.k.;
  4. grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona — art. 190 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego);
  5. wzbudzanie u innej osoby uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia lub naruszenie jej prywatności poprzez uporczywe nękanie — art. 190a § 1 k.k. (ściganie na wniosek pokrzywdzonego);
  6. stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej, w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia określonego stanu — art. 191 k.k.;
  7. utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, przez użycie wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, albo rozpowszechnienie wizerunku nagiej osoby lub w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody — art. 191a k.k. (ściganie na wniosek pokrzywdzonego);
  8. doprowadzenie innej osoby do obcowania płciowego przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem (zgwałcenie) oraz doprowadzenie w ten sam sposób innej osoby do poddania się innej czynności seksualnej lub wykonania takiej czynności — art. 197 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego); Przestępstwo to popełnia również małżonek, który dopuszcza się zgwałcenia współmałżonka!/;
  9. spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci: pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia bądź innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej lub znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała — art. 156 k.k.;
  10. spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, w wyniku którego pokrzywdzonym jest osoba najbliższa — art. 157 § 1 i 2 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego);
  11. uporczywe uchylanie się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to narażanie jej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego) — art. 209 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego, organu opieki społecznej lub innego właściwego organu);
  12. kradzież lub kradzież z włamaniem na szkodę osoby najbliższej — art. 278 k.k. i art. 279 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego);
  13. niszczenie, uszkadzanie cudzej rzeczy lub czynienie jej niezdatną do użytku — art. 288 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego);
  14. porzucenie wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny — art. 210 k.k.;
  15. uprowadzenie lub zatrzymanie małoletniego poniżej lat 15 albo osoby nieporadnej ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru — art. 211 k.k.;
  16. obcowanie płciowe z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszczenie się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadzenie jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania — art. 200 k.k.;
  17. rozpijanie małoletniego, przez dostarczanie mu napoju alkoholowego, ułatwianie jego spożycia, lub nakłanianie go do spożycia takiego napoju — art. 208 k.k.

 

Osoba doświadczająca przemocy w rodzinie ma też prawo do złożenia na Policji lub w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez osobę, która krzywdzi ją i jej rodzinę. Sprawca przemocy wobec bliskich, gdy czuje się bezkarny, prawdopodobnie nie zmieni się, będzie dalej stosował przemoc, bez względu na składane obietnice, lecz następnym razem może być znacznie gorzej. Jeżeli jednak osoba doświadczająca przemocy zaufa deklaracjom sprawcy o zmianie zachowania wobec niej i jej rodziny i ta osoba zechce się wycofać, musi pamiętać, że złożone przez nią dotychczas zeznania nie będą mogły być wykorzystane przez prawne instytucje działające po to, aby jej pomóc. Dlatego zanim podejmie się taką decyzję, należy zastanowić się i skonsultować z psychologiem, terapeutą lub inną osobą pomagającą ofiarom przemocy w rodzinie, np. w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy rodzinie lub ośrodku interwencji kryzysowej.

     

      Gdzie szukać pomocy?

Przeciwdziałanie przemocy domowej oraz niesienie pomocy osobom dotkniętym przemocą i ich rodzinom jest zadaniem realizowanym przez różne instytucje i służby społeczne. Należą do nich między innymi: policja, prokuratura, pomoc społeczna (w tym ośrodki pomocy społecznej, Specjalistyczne Ośrodki Wsparcia dla Ofiar Przemocy, Ośrodki Interwencji Kryzysowej), Gminne Komisje Rozwiązywanie Problemów Alkoholowych, służba zdrowia. Warto wiedzieć do czego zobowiązane są poszczególne instytucje, jaki rodzaj pomocy oferują rodzinom uwikłanym w przemoc oraz jakie prawa przysługują osobom szukającym pomocy.

            Poniżej znajdują się adresy instytucji z terenu gminy Chrzanów, działających w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie


Lp.

Nazwa i adres instytucji/organizacji

Numer telefonu

Adres mailowy

1.

Ośrodek Pomocy Społecznej

Chrzanów

Al. Henryka 2/4

Sekretariat

32/623 37 98

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

Punkt dla Ofiar Przemocy

32/622 94 81

Zespół ds. Profilaktyki i Terapii Rodzin

32/624 05 88

Telefon wsparcia

32/623 13 71

2.

Powiatowy Ośrodek Interwencji Kryzysowej

Chrzanów

ul. Skłodowskiej-Curie 10

Sekretariat

 

32 646 71 88 w. 31

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

3.

Komenda Powiatowa Policji

Chrzanów

ul. Jordana 7

Recepcja

32/624 62 00

-

Oficer dyżurny

32/624 62 55

Zespół do Spraw Nieletnich i Patologii

32/624 62 63

4.

Prokuratura Rejonowa

Chrzanów

ul. Jordana 7

Centrala

32/623 44 30

32/623 49 17

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi. "> Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

5.

Sąd Rejonowy

w Chrzanowie

 

Wydział Rodzinny

Al. Henryka 23

32/649 40 30

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi. "> Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

Zespół Kuratorskiej Służby Sądowej

ul. Grunwaldzka 6

32/626 13 70

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

6.

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Chrzanów

Al. Henryka 2/4

-

 

32/623 13 71

32/623 37 98 w. 25

 

-


Każda osoba doznająca przemocy w rodzinie może zadzwonić również pod numer telefonu   Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

tel. 801 12 00 02 (płatny pierwszy impuls, linia czynna od pon. do sob. w godz. 8.00—22.00, w nd i święta w godzinach 8.00—16.00),

tel. (22) 666 28 50 — dyżur prawny (linia płatna, czynna w pon. i wt. w godz. 17.00—21.00)

      Poradnia e-mailowa: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

 

            Zgodnie z zapisem ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (znowelizowanej w sierpniu 2010 r.) gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym, w skład którego wchodzą przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, policji, oświaty, ochrony zdrowia, organizacji pozarządowych i kuratorzy sądowi (w skład zespołu mogą również prokuratorzy).

            Zespół interdyscyplinarny realizuje działania określone w gminnym programie przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Zadaniem zespołu jest integrowanie i koordynowanie działań powyższych podmiotów oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności poprzez:

  1. diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie,
  2. podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku,
  3. inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie,
  4. rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielania pomocy w środowisku lokalnym,
  5. inicjowanie działań w stosunku od osób stosujących przemoc w rodzinie.


Zespół interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach.

Do zadań grup roboczych należy w szczególności:

  1. opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemocy w rodzinie,
  2. monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy (...)
  3. dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.


Podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę „Niebieskie Karty” i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie. Procedura „Niebieskie Karty” obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przed przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, policji, oświaty i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie.


            Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 26/10/2010 r. Nr LII/763/10 został przyjęty Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Gminie Chrzanów na lata 2010-2016, który jest realizacją zapisu art. 6 ust. 2 pkt. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Realizatorem w/w programu jest Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie przy współpracy innych instytucji i podmiotów zaangażowanych w pracę w lokalnym systemie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Celem głównym Programu jest zmniejszenie skali zjawiska przemocy w rodzinie i zwiększenie skuteczności ochrony ofiar przemocy w rodzinie, poprzez realizację celów szczegółowych tj.

  1. udzielanie profesjonalnej pomocy ofiarom przemocy w rodzinie,
  2. utworzenie zespołu specjalistów ds. diagnozy konkretnego przypadku,
  3. podnoszenie kompetencji służb zajmujących się problematyką przemocy w rodzinie.

 


Dokumenty:

Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie

Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

Harmonogram pracy Ośrodka Pomocy Społecznej w zakresie udzielanego wsparcia mieszkańcom Gminy Chrzanów


Przydatne linki:


Policja - http://chrzanow.policja.gov.pl

Prokuratura - http://www.krakow.po.gov.pl/p-r-chrzanow.html

Sąd Rejonowy - http://www.chrzanow.sr.gov.pl

Niebieska Linia - http://www.niebieskalinia.pl


Harmonogram pracy Ośrodka Pomocy Społecznej w zakresie udzielanego wsparcia mieszkańcom Gminy Chrzanów
Tygodniowy plan pracy
Formy wsparcia  Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek
Dyżur pracownika socjalnego w Ośrodku Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                               /pok. Nr 8A - parter/                                     nr tel.32/ 623 37 98  lub                   32/ 623 57 95  wew. Rej. I - 40, wew. Rej II - 30                   700 - 1700 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500
Dyżur pracownika socjalnego w Wiejskim Ośrodku Zdrowia w Balinie,                                                            ul. Wyzwolenia 65                        nr tel. 32/ 613 17 87 800 - 1130
Dyżur pracownika socjalnego w Wiejskim Ośrodku Zdrowia w Płazie,                                                                ul. Korczaka 2                              nr tel. 32/ 613 12 50 700 - 1130 700 - 1130
Pomoc osobom i rodzinom z problemem alkoholowym oraz uzależnionym od narkotyków Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie               Zespół Profilaktyki i Terapii Rodzin                    pok. Nr 118 - I piętro/                     nr tel. 32/ 624 05 88 wew. 25                       telefon wsparcia     32/ 623 13 71 700 - 1700 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500
Terapia rodzin                                                                                                                                                                                                   Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                         Zespół Terapii Rodzin pok. Nr 118 - I piętro 1000 - 1200
Punkt Informacji Wsparcia i Pomocy dla Osób Dotkniętych Przemocą w Rodzinie w Ośrodku Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                    /pok. Nr 122 - I piętro/                      nr tel. 32/ 623 37 98 wew. 38 1500 - 1700 900 - 1200
Koordynator Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie   Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie /pok. Nr 122 - I piętro/                                    tel. 32/ 623 37 98 wew. 38                                                                              
Porady prawne w ramach Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Ośrodku Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                             /pok. Nr 122 - I piętro/ 1600 - 1700
Pomoc psychologiczna                                                                                       /pok. Nr 118 - I piętro/ tel. 32 624 05 88 wew. 25 700 - 1700 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500
Pomoc specjalisty pracy socjalnej ds. przemocy w rodzinie Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                                                                                            /pok. Nr 118 - I piętro/ tel. 32 624 05 88 wew. 25 700 - 1700 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500 700 - 1500
Grupa wsparcia dla osób doświadczających przemocy w rodzinie Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                                                             /pok. Nr 118 - I piętro/ 1300 - 1500
Grupa wsparcia  dla rodziców                                                                         /pok. Nr 308 - III piętro/  tel. 32 623 57 95 wew. 31 900 - 1115                                                                                                                                                                                                                                                                     co druga środa miesiąca
Praca z rodzinami z problemem konfliktu w rodzinie przy zastosowaniu technik mediacji  Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                     /pok. Nr 308 - III piętro/ tel. 32 623 57 95 wew. 31 900 - 1100                 pierwsza środa miesiąca
Terapia grupowa osób uzależnionych od alkoholu                Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                                                                         /pok. Nr 118 - I piętro/ 1700 - 1900 1530 - 1730
Zajęcia grupowe „Grupa Edukacji i Motywacji”                             Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                                                                                /pok. Nr 118 - I piętro/ 1520 - 1720
Grupa wsparcia dla osób chorych na schizofrenię                                                                                                                                                                                                                               Ośrodek Pomocy Społecznej w Chrzanowie                                                                                                                                           /pok. Nr 6 - parter/ 1030 - 1200
/Informacja opracowana na dzień  22 sierpnia 2014 r./